Roadtrip Florida

Geen week te vroeg thuis

2008-08-18T16:36:00.003+02:00

We zijn nog maar net een week thuis of een tropische storm is op weg naar Florida. Fay, zo heet de storm, heeft al meer dan 10 doden op haar geweten in Haïti en Cuba en nu is ze op weg naar Florida. Toeristen werden al geëvacueerd uit Key West. Scholen blijven gesloten en mensen trekken massaal naar de supermarkt om een voorraad in te slaan.

11 augustus: een thuiskomst in mineur

2008-08-11T16:51:00.002+02:00

Vanmorgen rond 7.15u landden we weer op Belgische bodem na een rustige vlucht. Wederom gingen de uurtjes behoorlijk snel voorbij.
Aangekomen in België begonnen de problemen echter. Een staking bij Aviapartner kondigde zich aan en nu had ook Flightcare zich bij het gemenebest van wilde stakers aangesloten. Gevolg: bagage bleef op het vliegtuig. Het is inmiddels bijna 17u en nog steeds hebben we onze bagage niet terug. Als ze al uitgeladen wordt, dan blijft ze onbeheerd rondslingeren in de aankomsthal van de luchthaven. Zo lang de staking niet gedaan is - wat tot op heden het geval is - moeten we echter niet hopen en blijven onze eigendommen ergens rondslingeren op de luchthaven. Ongehoord is het en stiekem hoop ik dat al die nietsnutten het voor de rechtbank mogen gaan uitleggen...
Welkom in België waar je kan staken als je er zin in hebt zonder rekening te houden met de gevolgen?

9 augustus: SeaWorld

2008-08-10T06:26:00.001+02:00

Opnieuw een andere invulling dan Ludwig en Jeroen. Sofie en ik trokken vandaag onverwacht naar SeaWorld. Ludwig en Jeroen kozen voor Wet 'n Wild. Hen is het prima bevallen en ook SeaWorld was absoluut de moeite waard. Aan Journey to Atlantis hebben we ons alleszins laten vangen. Een dropje van hoop en al een meter hoog maakte dat we er doorweekt uitkwamen. Ook Kraken is een topper. Ik vind alleen dat het park een echte identiteit of een huisstijl mist. De dieren op zich zijn uiteraard prachtig. Shamu de orka is een absolute ster!
Als afsluiter van de dag en de reis zijn Sofie en ik nog naar Downtown Disney geweest, hier om de hoek. Ludwig en Jeroen zijn nog gaan shoppen en naar een club in Orlando.
Bij deze zit deze prachtige reis er zo goed als op. Tegen de tijd dat jullie dit laatste berichtje lezen, zijn wij al op weg naar de luchthaven of misschien alweer in ons prachtige België (sinds de overname van Anheuser-Busch door InBev weten ze hier overigens zeer goed wie de Belgen zijn). Het volgende en meteen ook laatste bericht op deze blog zal dan ook vanuit België zijn. Florida, over and out! Het was een reis om nooit te vergeten...

8 augustus: Islands of Adventures

2008-08-10T06:25:00.000+02:00

Tijd voor ons 2de (en 3de in het geval van Ludwig en Jeroen) themapark in Florida. Sofie en ik kozen ervoor alleen naar Universal Islands of Adventure te trekken; Ludwig en Jeroen maakten er een propdag van door er ook nog de Studios bij te nemen.
Toen we in Islands arriveerden viel het op dat het park totaal niet groot is. Nochtans zijn we goed bezig geweest van 's morgens 9 tot 's avonds 10, zelfs met wachtrijen die slechts enkele keren boven de 15 minuten liepen (Hulk, Jurassic Park, Ripsaw Falls). Samengevat: het is ons hier prima bevallen. Vooral Spiderman sloeg alles. Ik kan me in geen eeuwigheid nog herinneren dat en attractie me zó verbaasd heeft. Ongelooflijk wat ze hier kunnen. Ook The Hulk viel bijzonder goed mee, vooral doordat de baan langer is dan we eerst dachten. Uiteraard volgt er op Rollercoaster.be later een uitgebreider verslag.

7 augustus: Kennedy Space Center

2008-08-08T04:50:00.000+02:00

Eerste dagje Orlando en we trokken meteen al naar de Space Coast voor een bezoek aan het Kennedy Space Center. Afgaand op advies van onze vrienden dachten we dat het Space Center maar een halve dag in beslag zou nemen maar dat draaide wat anders uit. Hier kan je gemakkelijk een dag vullen. Een aantal zaken hebben we dus noodgedwongen moeten schrappen maar het belangrijkste hebben we wel nog kunnen doen: een drie uur durende rondrit doorheen het gigantische terrein met verschillende stops. Zo kregen we zicht op de lanceerplatforms en konden we een simulatie van een lacering bijwonen. Ook Apollo V is echt de moeite. Het Kennedy Space Center was absoluut de moeite waard. Morgen trekken we naar Islands of Adventure. Ludwig en Jeroen gaan zowel Islands als de Universal Studios doen, Sofie en ik houden het op een eerste verkenning van Islands. Ons hotel hier ligt trouwens op wandelafstand van Downtown Disney en pal aan de highway. Een ideale lokatie, zeker voor een bezoek aan alles wat Disney is (heel het hotel staat eigenlijk ook in het teken van Disney). Het is het laatste hotel en alweer een prima plaats om te logeren. Op het moment van schrijven is het hier weer volop aan het bliksemen maar tot nu toe is het van Fort Myers geleden dat we nog water uit de hemel gezien hebben. Het ziet er dus naar uit dat de enorme regenval op de dag van aankomst in Orlando een uitzondering was. Gelukkig...
Minder leuk is dat het einde van onze prachtige reis in zicht is, maar we gaan nog met volle teugen genieten van de laatste dagen in de Sunshine State.

5 augustus: Miami

2008-08-08T04:49:00.002+02:00

Deze dag zouden Ludwig en Jeroen en Sofie en ik gedeeltelijk anders aanpakken. Ons programma verschilde in de voormiddag om vanaf een uur of 2 weer samen door te gaan.
Sofie en ik boekten een rondvaart per boot doorheen de baai van Miami. In een geweldig enthousiast gegidste tour kregen we op deuntjes van Will Smith (Miami) en Usher (Yeah) een indrukwekkend en prachtig zicht op de skyline van de stad. Adembenemend! Vervolgens vaarden we langs Fisher Island en Star Island, bekend om de villa's van wereldsterren. Zo zagen we de bescheiden optrekjes van o.a. Julio Iglesias, Oprah Winfrey en Gloria Estefan. Huizen met 11 badkamers en 7 slaapkamers zijn geen uitzondering. Het zicht doorheen het binnenwater veranderde steeds wat telkens opnieuw prachtige panorama's opleverde. Opnieuw: Miami is geweldig! Hier hangt een ongelooflijk enthousiaste, hippe sfeer. Je moet het echt geproefd hebben.
Ludwig en Jeroen trokken meteen naar downtown Miami waar ze een lus met de metromover doorheen de wolkenkrabbers gemaakt hebben. Daarna beklommen ze een woontoren die een prachtig zicht van bovenaf opleverde op de stad. De foto's spreken boekdelen.
In de namiddag ontmoetten we Ludwig en Jeroen weer in een metrostation. We gingen verder een eind buiten downtown naar Coconut Grove, wat ons lichtelijk tegenviel. Daarop besloten we te voet naar Coral Gables te gaan. Het bleek een eindje stappen te zijn en onderweg werden we 2x aangesproken door vriendelijke voorbijrijdende mensen. We kregen de raad de buurt zo snel mogelijk te verlaten omdat we zeker overvallen zouden worden. De eerstvolgende taxi die voorbijreed, hielden we tegen en we voelden ons op slag gered. Het is echt vreemd wanneer mensen je spontaan aanspreken en duidelijk bezorgd zijn. De taxi bracht ons dan naar Coral Gables, een villawijk waar we de Venetian Pool hebben bezocht, een prachtig openluchtzwembad in Venetiaanse stijl. Na een wandeltocht van een dik half uur bereikten we het metrostation weer. We reden weer naar downtown Miami en de bus daar bracht ons weer naar Miami Beach. We hebben heel wat kilometers gestapt in serieuze hitte maar het was een prachtige dag! Het weer was deze 2 dagen overigens weer magnifiek.
Morgen blijven we nog een halve dag in Miami Beach en dan trekken we naar onze laatste bestemming: Orlando!

4 augustus: Miami Beach

2008-08-08T04:49:00.001+02:00

Tijd om Key West te verlaten en richting belangrijkste stad van Florida en hipste stad van de V.S. te trekken: Miami. Rond 9u 's morgens vertrokken we aan ons hotel om rond 13u in ons hotel op Miami Beach te arriveren. De rit was vrij vermoeiend maar het zicht bij het binnenrijden van Miami was ronduit indrukwekkend. Het voelt bijzonder vreemd aan voor de eerste keer in een Amerikaanse wolkenkrabberstad te zijn. Miami Beach was al even indrukwekkend. Overal waar je kijkt zie je hier hoogbouw.
Na ingechecked te zijn in het hotel (overigens het minste tot nu toe) trokken we naar South Beach. Het zou meteen al een stevige wandeling worden die ons tot aan Ocean Drive zou brengen, de bekendste straat van heel Miami. Het is hier dat de wereldsterren vaak komen flaneren. Helaas hebben we niemand gezien, meer goed, daar kwamen we ook niet voor. Op een terrasje langs Ocean Drive waagden Ludwig en Jeroen zich aan een cocktail. We wisten dat de prijs de moeite zou zijn (je zit hier tenslotte aan een van Amerika's bekendste straten) maar toen de rekening kwam vielen we toch even van onze stoel. Voor een cocktail (oke, het was een XL) moest $31 betaald worden, taks en fooi inbegrepen. Niet niks, maar ze lieten het zich niet aan hun hart komen. De tocht ging verder langs Ocean Drive om vervolgens via de nog drukkere Collins Avenue (waarlangs ook ons hotel ligt) terug te wandelen. We aanschouwden meteen ook de talrijke gebouwen in Art Deco-stijl, de stijl waarvoor South Beach bekend is. 's Avonds zijn we bij een goeie Italiaan langs Ocean Drive gaan eten om de dag af te sluiten. Het werd al duidelijk: Miami zou een hoogtepunt worden.

3 augustus: Key West

2008-08-04T02:13:00.000+02:00

Zoals gisteren al gezegd en zoals gepland op voorhand was vandaag een rustdagje. We hebben wat kleren in de wasmachine gestoken en zijn nog eens door Duval Street in het centrum gewandeld. Voor de rest heb ik persoonlijk kunnen genieten van de airco (ik ben duidelijk niet meer bestand tegen hitte zoals deze) en is Ludwig wat op zijn positieven kunnen komen na zijn verbranden van gisteren. Voor het avondeten trokken we naar een van de plaatselijke supermarkten voor een kant-en-klaar-maaltijd die we zo in de microwave konden duwen.
Vandaag op tijd in bed want morgen trekken we al vroeg naar de 'hipste stad van de V.S': Miami. We kijken er alvast enorm naar uit om tussen de sterren van deze planeet te flaneren over Ocean's Drive op Miami Beach. Hopelijk valt het hotel in Miami even goed mee als de voorbije 4 want op dat vlak is het hier in de V.S. prima geregeld. Hebben we al gezegd dat Florida ons steengoed bevalt? Indien er vanuit Miami geen berichtjes meer volgen, dan betekent dat dat er geen internet voor handen is (wat ook het geval was toen we in de Everglades waren trouwens).

2 augustus: Dry Tortugas

2008-08-03T05:33:00.000+02:00

2 augustus. We zijn bijna halfweg en vandaag stond het verste punt van de reis op het programma: snorkelen in Dry Tortugas en een bezoek aan Fort Jefferson, een Fort Boyard-achtige versterking die in het midden van de Golf van Mexico gebouwd werd op Garden Key. Op de boot erheen kregen we alvast een ontbijt en na een tocht van 2u20 arriveerden we in Dry Tortugas. Na een rondleiding op het fort konden we meteen weer aan boord voor de lunch waarna we eindelijk de zee in konden. Sofie en ik maakten al snorkelend een hele tocht rond het fort waarbij we heel wat onderwaterleven tegenkwamen, inclusief prachtige koralen. Ludwig en Jeroen genoten wat meer van de zon met als resultaat dat ze nu een beetje (veel) verbrand zijn...
In de late namiddag keerden we terug naar Key West. Na een verkwikkende douche gingen we naar het centrum om er nog iets te eten en te drinken.
Voorlopig staat er voor morgen nog niets op het programma. We zullen zien wat de dag brengt. In ieder geval: het weer dat we hier hebben is het beste dat we tot nu toe gehad hebben. Van onweders schijnt hier geen sprake te zijn. Wel is het voortdurend enorm heet, net een bakoven.

1 augustus: Key West

2008-08-02T05:28:00.001+02:00

De Everglades zijn achter de rug, tijd om naar het meest zuidelijke punt van de V.S. te gaan: Key West. Key West is het laatste van vele eilandjes die van aan het vasteland tot ver in de Golf van Mexico reiken. Na een tocht van 3,5 uur inclusief korte break arriveerden we via de indrukwekkende Seven Miles Bridge (ooit de langste brug ter wereld) op Key West. Het mocht al gauw duidelijk worden: hier is het bakken. De temperatuur stond op een gegeven moment dan ook op 108°F, zo'n 40°C. Voor het eerst liepen we onder een helderblauwe hemel en dat is de rest van de dag zo gebleven. Op Key West hebben we het oergezellige centrum verkend en hebben we uiteraard een fotootje genomen op het meest zuidelijke punt van de V.S. Niet echt speciaal, maar ach, je moet er eens geweest zijn. Duval Street, de hoofdstraat, is bijzonder gezellig en geeft uit op Mallory Square, het plein aan zee waar de horden toeristen samenlopen om naar de zonsondergang te kijken en dat deden wij uiteraard ook. De zonsondergang was lang niet zo spektaculair als op Santorini maar ze mocht er zijn.
Morgen varen we met een catamaran naar Fort Jefferson, een versterkt fort in het midden van de Golf van Mexico, waar we een dagje gaan snorkelen. Hopelijk is het weer opnieuw prima.
Florida bevalt ons nog steeds uitstekend!

31 juli: Alligator Farm (Everglades)

2008-08-02T05:27:00.001+02:00

Tweede dagje Everglades en alweer kregen we te kampen met hitte maar niet met onweders. Vandaag trokken we naar Aligator Farm, aan de oostzijde van de Everglades. In de 'alligatorboerderij' konden we kijken naar een slangen- en alligatorshow en kregen we meer uitleg over die indrukwekkende beesten. Ook waren we getuige van het voeren van de gators. Aanvullend stapten we in een airboat en maakten we een wild tochtje doorheen de prachtige Everglades.
's Avonds stond weer een bezoekje aan het casino op het programma en opnieuw hadden we het grootste plezier.

30 juli: Shark Valley (Everglades)

2008-08-02T05:26:00.000+02:00

Vandaag trokken we weer voort van Fort Myers naar de Everglades. Aangezien ons hotel in de Everglades praktisch tegen Miami lag, stopten we onderweg langs de noordkant van het natuurpark voor een fietstocht in Shark Valley. Vol verwachting klopte ons hart want we zouden op dze tocht van 24 km in de verzengende hitte eindelijk alligators ontmoeten. Het regenseizoen maakt dat die beesten minder snel te zien zijn en dat hebben we gemerkt, maar dankzij het waakzame oog van Ludwig zagen we na enige tijd toch een beest liggen in het water. Er zouden er nog meer volgen, al bleef de vangst vrij beperkt. In Shark Valley hebben we trouwens onze grootste vijand ontmoet: de muggen. Ze vormen daar in dit seizoen een echte plaag en ondanks de insectenproducten staken ze Sofie nog los door de kleren. Meer dan 30 rode jeukende bultjes waren het gevolg...
Vervelend genoeg sloeg het weer ongeveer halfweg om en naderden er weer dreigende wolken. In de verte waren onweders en stevige buien gezien maar als bij wonder werden we weer gespaard.
Vanuit Shark Valley trokken we naar ons hotel, het Miccosukee resort, een kolos van een hotel gebouwd door de Miccosukee-Indianen. Dit hotel was ongelooflijk: mooie kamers en vooral... een casino! Met een dollar op zak trokken we naar de gokautomaten. Sommigen van ons gingen met winst slapen (ik slaagde erin mijn dollartje om te zetten in zes dollar), anderen hadden minder geluk. Leuk was het alvast wel!

29 juli: Sanibel en Fort Myers Beach

2008-07-30T04:38:00.003+02:00

Vandaag stonden we op met heel wat wind en bewolking. Na een (klein) ontbijt genuttigd te hebben in het hotel begon het wat te regenen maar nog voor ons vertrek was het buitje over en dat maakt van deze dag meteen de beste tot nu toe. Geen onweer, alleen grijze wolken.
Vandaag stond de GPS ingesteld op Sanibel, een eiland iets ten noorden van Fort Myers Beach en gekend om de bijzondere schelpen die daar op de stranden te vinden zijn. De schelpen lieten we links liggen maar het Ding Darling wildlife refugee trok meer onze aandacht. Zo goed als de hele dag hebben we gespendeerd in het natuurpark dat een smaakmaker voor de Everglades kan zijn. Eerst legden we een route af van 4 mijl met de auto waar we regelmatig stopten om naar dieren en landschappen te kijken. Ook een miniwandeling over een trail van 0,3 mijl doorheen dichte mangroves stond op het menu.
Nog meer bijzonder was de invulling van onze namiddag. Ook op Sanibel maakten we een twee uur durende tocht per kayak doorheen het natuurreservaat. Doordat het eb was, moesten we een tijd tegen de stroom in varen en da's niet altijd even gemakkelijk gebleken maar het was de moeite. De natuur is prachtig en wanneer je met je bootje door de mangrovetunnels vaart, geniet je van de bijna oorverdovende stilte en de vissen die af en toe een sprong in de lucht maken. Helaas hebben we op onze tocht geen zeekoeien en dolfijnen gezien, hoewel die kans reëel was. Waarschijnlijk door de eb hebben we de beestjes moeten missen want vanmorgen bij hoog water zwommen de dolfijnen een tijd lang bij andere kayakkers. Jammer, maar de tocht op zich was méér dan de moeite. We zagen vanavond een t-shirt met het opschrift "Florida bites" waarbij een krokodil achter een toeriste stond afgebeeld, maar de leuze klopt alvast. Florida is waaw!
In de vooravond reden we terug naar Fort Myers Beach en konden we wat pootje baden in de Golf van Mexico. Wat is de zee hier warm zeg. Fort Myers Beach heeft overigens een bijzonder klein maar gezellig centrum. Het doet allemaal een beetje caraïbisch aan en dat kan dan weer een smaakmaker zijn voor Key West. In de verte zagen we het weer weerlichten...

Morgenochtend trekken we nog verder naar het zuiden en begeven we ons voor het eerst in de Everglades. Hopelijk zien we dan eindelijk eens een alligator liggen tijdens onze fietstocht van 2 à 3 uur door het hart van Amerika's enige subtropische natuurpark. Als het onweer daar geen stokje voor steekt tenminste...

28 juli: Busch Gardens

2008-07-29T05:46:00.004+02:00

Vandaag was het weer al een stuk beter. Afgezien van een stevige onweersbui rond de middag die een klein uurtje duurde en die zowat heel Busch Gardens lamlegde is het droog gebleven met regelmatig wat zon.
Na ontbeten te hebben op onze kamer in Orlando vertrokken we richting Tampa voor een dagje Busch Gardens, of moeten we nu InBev Gardens zeggen? Al gauw bleek dat onweer weer niet veraf was en inderdaad, niet veel na onze eerste stappen in het park was het alweer om zeep. We hadden nog niets kunnen doen... Gelukkig hebben we maar een klein uurtje moeten schuilen en waren we er voor de rest van de dag vanaf. Op weg naar Fort Myers zijn we nog wel een aantal buien gepasseerd maar die waren gelukkig ver genoeg van ons af. Intussen - het is nu 23.30u - is het alweer aan het bliksemen in de verte. Het komt er dus op aan serieus geluk te hebben. In Busch Gardens sprak ik trouwens met iemand van het personeel die me wist te vertellen dat de regenhoeveelheden afgelopen maand al uitzonderlijk hoog waren. Vermits het vandaag was zoals het hoort (één bui en gedaan) hopen we dat het de rest van de vakantie ook zo zal zijn.

Voor de coasterfans nog dit:
-SheiKra is best mooi gedaan én bijzonder 'thrilling'. Het is écht een diepe drop en ondanks de afmetingen van de baan is ze bijzonder mooi ingekleed.
-Kumba vind ik persoonlijk een erg leuke baan. Prachtig ingekleed.
-Montu is alweer een topper van formaat. Zeer verrassend en gewoon steengoed.
-Gwazi viel al bij al nog mee al is het een stuiterbaan. Niet echt de leukste woodie die er bestaat dus.
-Voor de rest viel het ons op dat er behalve de 4 grote achtbanen en 3 waterattracties niet veel meer te doen is in Busch Gardens maar het park is zeker de moeite waard en een echte topper.

In Fort Myers hebben we een gratis kamerupgrade gekregen. We hebben nu lateraal zeezicht en een volledig uitgeruste keuken. Morgen trekken we naar het eilandje Sanibel, hier vlakbij, voor een wandeling of een fietstocht in een natuurpark. Ook een strandwandeling staat misschien op het programma.

27 juli: een extra lange dag

2008-07-28T05:06:00.002+02:00

Veel tijd om uitgebreide verslagen te schrijven heb ik niet dus houd ik het kort met de voornaamste feiten van de dag.
Met een 50 minuten vertraging vertrokken we vanmiddag rond 12u in Brussel richting Orlando. Ondanks de vertraging kwamen we toch nog volgens planning aan om 15.10u. Het was dus een goede 9u vliegen en geen 10 zoals eerder aangekondigd. De vlucht verliep prima zonder al te veel horten en stoten en bij landing was het 34°. De douanecontrole en de paspoortcontrole verliepen zowel in Brussel als in de V.S. zéér vlot, veel vlotter dan de talrijke indianenverhalen lieten uitschijnen. Vliegen naar de V.S. is niet moeilijker of omslachtiger dan binnen Europa.
De warmte overviel ons. De vochtigheid geeft een erg beklemmend gevoel maar gelukkig hadden we bij landing nog wat zon. Rond kwart voor 6 plaatselijke tijd konden we eindelijk met onze bijzonder luxueuze huurwagen richting International Drive vertrekken. In de verte, boven Orlando, dreigden zwarte donderwolken en om 18.30u begon een hevig onweer met een stortregen die ons na 5 stappen helemaal doorweekt maakte. Het mocht al gauw duidelijk zijn: het weer in Florida is niet het weer in België. Intussen is de avond voorbij en de regen is niet gestopt. De voorspellingen zijn ook niet erg goed. Men raadt ons alleszins aan activiteiten zo vroeg mogelijk te plannen want eens 14u zou het mooie weer gedaan zijn tot 's morgens, althans in Orlando. Hopelijk is het morgen in Tampa beter.
Morgen dus naar Busch gardens en dan ook door naar Fort Myers. Een eerste lange rit ta gaan.

P.S. Afgezien van het voorlopig rotslechte regenweer bevalt de V.S. ons prima. We hebben intussen ook al inkopen gedaan in de plaatselijke Walmart (24/24 open!) en de mensen zijn bijzonder vriendelijk. Als het weer betert, dan wordt het ongetwijfeld een geweldige vakantie. Tot gauw! Ahja, de eerste 3 foto's staan ook al online...

Nog minder dan een maand...

2008-06-28T12:33:00.002+02:00

Het begint echt af te korten nu. Nog minder dan een maand voor we gezellig 9 uur in een vliegtuig zitten, doodmoe onze weg kunnen gaan zoeken naar het eerste hotel en kunnen beginnen aan een toch wel avontuurlijke reis, zeker gezien het seizoen waarin we de Floridiaanse wegen onveilig zullen maken.
Hoe meer mensen je erover spreekt dat je naar Florida gaat, hoe meer verontrustende verhalen je te horen krijgt. Laatst sprak ik nog met mijn huisarts over de reis naar Florida. Zij wist me sappig te vertellen dat ze er enkele jaren geleden ook een rondreis heeft gemaakt, ook in augustus. Het verhaal begon zeer positief. Florida schijnt mooi, schoon, gastvrij en vooral echt ontspannend te zijn. Helaas valt augustus zowat in het midden van het orkaanseizoen. Als je al het geluk hebt te ontsnappen aan een of andere te woeste wind, dan heb je zeker last van plotse en zeer straffe (onweers)buien die de straten in no time blank zetten maar na een uur ook weer even plots verdwijnen. Maar goed dat ze snel verdwijnen, maar ondertussen heb je wel de schrik van je leven gehad als je plots moet constateren dat het veiliger is om op het dak van je auto te gaan zitten en te hopen dat die het niet in zijn hoofd haalt voor het ruime sop te kiezen in plaats van bij zijn leest te blijven op verharde wegen.
Nu goed, er zijn ook mensen die schijnbaar het geluk hebben aan alle ellende te ontsnappen en stilletjes hoop ik dat wij tot die categorie van gelukzakken behoren. Anderzijds heb ik me er al bij neergelegd dat ons programma wel eens danig in de war gestuurd zou kunnen worden door onvoorziene luchtverplaatsingen in hogere regionen. Misschien is het ook wel een beetje part of the game en het maakt de trip eigenlijk alleen maar een flink stuk spannender...

Roadtrip Florida, van een ommezwaai gesproken

2008-03-22T12:37:00.012+01:00

Januari, de jaarlijkse zoektocht naar een leuke zomerreis begint. Vol goede moed schuim ik het halve internet af op zoek naar een leuke bestemming in ons eigen werelddeel. Na een lange rit besluiten Sofie en ik te gaan voor Korfoe. Vorig jaar maakten we voor het eerst kennis met een Grieks eiland (Kreta) en dus was de stap vrij klein om er dit jaar eens een ander uit te proberen. Na heel wat gezoek naar een hotel dat ons aanstond, konden we uiteindelijk boeken. Het bleef echter nog een twijfelgeval omdat het hotel in principe volzet was, maar de touroperator zou ons laten weten of een kamer boeken toch nog mogelijk zou zijn. Na 3 weken kregen we negatief antwoord. Intussen waren de resterende vluchten naar Rhodos, ons alternatief, niet gunstig dus zaten we even met de handen in het haar. Een dag later besloot ik eens voor de gekheid de kosten van een tweeweekse roadtrip doorheen Florida te berekenen aangezien de dollar toch historisch laag stond. In vrij beperkte tijd werkte ik een route uit en de prijs overtuigde ons. Waar we maanden nagedacht over en gezocht hadden voor Korfoe, was Florida op 2 dagen beslist.
Omdat we wisten dat Ludwig en Jeroen ook nog niks beslist hadden, besloten we hen mee te vragen. En voilà, nu kunnen we alle vier uitkijken naar een reis aan de andere kant van de wereld.
In deze blog probeer ik regelmatig vanuit Florida verslagjes te posten van onze belevenissen in het land van Bush en vettige hamburgers.